ArchiefDonderdag nacht, 6 over half 1, kreeg ik een smsje. Ik lag al in bed op het punt om in slaap te vallen. Vanuit mijn ooghoek zag ik mijn telefoon op het nachtkastje en zag dat het een lange sms was, toch maar even kijken dus. Bart vroeg zich af of ik zin had om zaterdag en zondag mee te doen aan een weekendtoernooitje in Leiden. Ik had nog geen concrete carnavals plannen, dus ik dacht waarom niet, en besloot mee te gaan. Vrijdagochtend hebben we tussen mijn colleges door nog een paar keer gebeld om het een en ander te regelen. We waren eerst van plan vrijdag een bye te nemen, maar besloten uiteindelijk om alle 6 de rondes te gaan spelen. Ik speelde in de C groep (1700-) en bart in de A groep (1900+).
We zouden met de trein reizen maar op weg naar het station begaf Bart’s fiets het al. Gelukkig waren we al dichtbij, en kwamen we nog op tijd om de trein te halen. In Leiden was het zo’n 20 minuutjes lopen tot de speellocatie waar we netjes op tijd konden aanmelden. We speelden in een schoolgebouw in drie verschillende zalen. De A en B-groep speelden naast elkaar in de gymzaal. De C groep speelde in een zaal die normaal als computerruimte werd gebruikt. In iedere groep hadden de 8 top-borden lekker veel ruimte en een luxe houten bord en stukken. Enig minpuntje was de lange afstand tussen de C-zaal en die van de A en B-groep. Hierdoor heb ik voor het eerst in lange tijd weer eens het grootste gedeelte van mijn partij achter het bord gezeten, in plaats van met Bart te staan ouwehoeren. Achteraf was dat misschien wel de rede van het succes.
Na een kort openingswoord begonnen we met de eerste ronde. Ik speelde met wit tegen een man met 1200 rating, en deze ging in een Schotse partij al snel in de fout. Op zet 10 won ik een toren en twee zetten later nog een paard. Hoewel hij nog probeerde door te spelen was het na 18 zetten mat. Bart speelde tegen een oude man met 1900 een zij-lijn in een Franse Winawer. Al na 20 zetten stond hij gewonnen en wel met een manoeuvre met de dame die van d1 via g4, h3, g3, h4 en uiteindelijk schitterend naar a4 reisde. Wonderbaarlijk dat 5 van de 20 zetten met de dame zijn en ze allemaal een goeie functie hadden. We waren dus blij dat we toch al de eerste ronde hadden gespeeld, en niet een bye hadden genomen. Rond tien uur konden we vertrekken om met de trein terug te gaan. Om twaalf uur waren we weer in Breda, om tussen de carnavallende mensen door richting huis en bed te gaan.
Om zes uur stond ik weer op om op tijd te komen voor de tweede dag die om 9 uur begon. Eerst langs Bart omdat die inmiddels geen fiets meer had, en dus achterop de fiets mee moest naar het station. Uiteindelijk waren we een paar minuutjes laat in het gebouw en begonnen we de tweede ronde. Ik had zwart tegen een jongetje met een rating van 1460. We kwamen in een Siciliaanse Alapin variant waarvan ik gelukkig eindelijk wat theorie wist. Ik kwam dus snel in een positie waar ik wel blij mee was, en ik had een duidelijk plan om het witte pionnencentrum aan te vallen. Dit lukte aardig want ik won na een tijdje de d4 pion en de stelling van wit viel uiteen. De tweede overwinning voor mij dus. Bart speelde met zwart tegen een 2250 een interessante partij. Zijn tegenstander dacht hem te truuken en een pion te winnen, maar Bart had verder gekeken en zag dat hij deze terug zou winnen. Aan het eind hadden ze allebei een toren, en ongelijke lopers. Bart had een stuk meer tijd, maar zijn tegenstander had twee pionnen op d5 en b7 die dicht bij promotie waren. Omdat Bart zijn donkerveldige loper op de b8-h2 diagonaal kon houden konden hij deze pionnen nog tegenhouden, en was het winstplan voor wit niet heel duidelijk. Toen Bart remise aanbood speelde zijn tegenstander verder, al had deze geen winstplan en probeerde met vele schaakjes met de toren Bart zijn koning naar een verkeerd veld te krijgen. Dit lukte na vele zetten dan ook een keer en Bart’s koning blokkeerde de b8-h2 diagonaal van de loper, waardoor hij had kunnen verliezen, maar de tegenstander was zo snel aan het zetten door de tijdnood dat hij dit niet had gezien. Bart kwam met de schrik vrij en bleef toen de goeie zetten vinden. Met minder dan twee minuten op de klok begon zijn tegenstander zo snel te zetten dat toen Bart simpelweg met de koning de ongedekte toren aanviel hij een koningszet deed, en Bart gratis en voor niets de toren en daarmee de overwinning pakte.
In de derde ronde speelde ik met wit tegen een 1640 een Franse partij. Hoewel ik vrij snel geen theorie meer wist, kwam ik met wat simpele zetten redelijk goed te staan, en uiteindelijk won ik met een penning een stuk en de partij. Bart speelde tegen een sterke IM (die ook het toernooi won). Bart sloeg op f6 waardoor de IM een dubbelpion kreeg, en was daarna van plan zijn dame naar h5 te spelen. De IM was hem echter een stap voor en speelde zijn pion naar h5. Bart kon deze pion dan wel winnen, maar daarna had hij een groot probleem. De IM rocheerde lang en gebruikte de open g en h lijnen om Bart’s koning onder vuur te leggen. Dit werd dan ook vrij snel dodelijk.
De vierde ronde speelde ik met wit weer Schots. In de klassieke variant koos ik een zij-lijn die ik dit jaar al tegen Chiel had gespeeld. In de partij tegen Chiel had ik echter niet zo heel goed gespeeld en die partij eindigde in een remise. Al snel vond ik een verbetering en ik kwam erg goed te staan. Ik had meer ruimte en was beter ontwikkeld, maar begon ook te merken dat ik redelijk moe was en kon nog niet het juiste plan vinden om te winnen. Ik speelde mijn toren van a naar e1, en kwam er twee zetten later achter, toen ik wel het goede plan zag, dat deze een stukje terug naar d1 moest. Later kwam ik een beetje in tijdnood, maar ik kon met wat simpele zetten mijn stelling omzetten naar winst. Bart speelde zwart en kwam in een Lc4-variant van de Najdorf. Hij kon op gunstige wijze de b-pion van zijn tegenstander verdubbelen, maar probeerde daarna te enthousiast te spelen. Een rustigere aanpak had waarschijnlijk meer voordeel opgeleverd. Ik heb van de rest van zijn partij niet veel gezien, maar hij wist die ook te winnen.
Na de tweede dag had ik dus 4 uit 4 en Bart 3 uit 4. Voor ons allebei dus hele goeie resultaten. Om 12 uur pakten we de trein terug en om half 3 waren we thuis. Met maar een paar uurtjes slaap in het vooruitzicht keken we hoe laat we de volgende dag de trein moesten pakken. Toen zagen we dus dat de eerste trein pas om tien voor tien aan zou komen, vijftig minuten te laat dus. We realiseerden ons dat we dit toch eigenlijk iets eerder hadden moeten checken. Voor schakers was dit een gevalletje van bijzonder slecht vooruitdenken. Gelukkig was er een redder in nood, Chiel was bereid om ons, tegen vergoeding van de benzinekosten te brengen. Heel erg bedankt Chiel!
Zo kwamen we precies op tijd voor de vijfde ronde. Ik had al drie keer wit gehad, en was dus twee keer zwart vandaag. Mijn tegenstander speelde Engels. Afgelopen dinsdag speelde ik ook met zwart Engels tegen Willem van der Linden en verloor ik kansloos na 20 zetten. Tegen Willem probeerde ik een symmetrische setup dus ik probeerde nu iets anders, en besloot om snel e6 en d5 te spelen. We kwamen in een typische stelling waarin zwart een geïsoleerde d-pion had. Gelukkig vind ik het niet zo erg om die te hebben omdat ik wel hou van de dynamische mogelijkheden. Het werd een interessante partij met veel tactische mogelijkheden. Mijn tegenstander had een erg mooie zet, hij speelde b5 om mijn paard van c6 te verjagen. Ik miste echter de achterliggende gedachte. Met b5 maakte hij veld b4 vrij voor zijn loper. Daardoor kwam ik in een moeilijke stelling maar wist die door een penning waarmee ik een stuk won nog te redden. Ik kwam dus met de schrik vrij, want ik was dicht bij verlies. Achteraf vertelde de arbiter zelfs dat mijn tegenstander een stuk van mij had kunnen winnen. Dat hadden mijn tegenstander en ik echter allebei over het hoofd gezien. Het begon op te vallen dat weinig slapen toch niet zo goed is voor het schaken. Bart speelde met wit een mooie partij. Hij speelde zijn gebruikelijke grand prix maar leek niet zo goed te komen te staan. Zijn tegenstander kreeg veel ruimte op de damesvleugel en een open g-lijn om te gebruiken. Bart kon de g-lijn echter makkelijk verdedigen en met c3 kon hij wat lijnen openen om de lang gerocheerde koning van zijn tegenstander aan te vallen. Dit bleek genoeg voor de winst en zo blijkt maar weer dat schijn bedriegt en ik zo’n stelling anders zie dan Bart.
Met 5 uit 5 voor mij en 4 uit 5 voor Bart hadden we beide goeie kansen voor een prijs. Ik moest tegen een speler zonder rating, die 1 bye had gehad, maar al zijn andere partijen overtuigend had gewonnen. Het zou dus niet makkelijk worden en dat bleek al snel. Hij speelde de Alapin variant van het Siciliaans met 2. Pf3 en 3. c3. Hiervan ken ik totaal geen theorie en op zet 5 kreeg ik de keuze: of spelen met een enorm verzwakte pionstructuur, of dames ruilen en niet meer kunnen rocheren. Ik gebruikte ongeveer 40 minuten om beide opties af te wegen, en koos uiteindelijk om de dames te ruilen. Mijn koning bleef dus in het midden, en ik moest mijn hoop vestigen op mijn lichte ontwikkelingsvoorsprong. Een aantal zetten verder was ik wel tevreden over mijn stelling. Mijn koning was niet meer in direct gevaar, en mijn torens konden op redelijk korte termijn ook ontwikkeld worden. Een lange tijd bleef de stelling gelijk, maar in de tijdnood deed ik nog een foute zet. Mijn tegenstander zei naderhand de winnende zet wel overwogen te hebben, maar dacht dat ik een stuk terug zou winnen. Dat was echter niet zo dus ik had flink geluk. Na de 40 zetten was ik uit tijdnood en besloten we de punten maar te delen. Daardoor won ik ondanks twee mindere zetten op de derde dag de eerste prijs van 300 euro. Bart speelde ondertussen weer tegen een IM. Bart was zwart en in een Le3 Najdorf bleek Bart een mindere zet te hebben gedaan, waardoor hij een pion achter kwam. Zijn tegenstander kon het daarna uitspelen. Bart eindigde met 4 uit 6 net buiten de prijzen, maar met een TPR van 2327 was het nog steeds zijn beste toernooi tot nu toe, en dus een knappe prestatie.
