Plotseling is Ton Mommers overleden. Ik ervaar dat als een groot verlies voor onze schaakclub. Hij bezat een kostbare en voor een schaker zeldzame eigenschap. Hij had de gave om een sfeer van gezeligheid en vriendelijke humor om zijn bord te scheppen.
Zoals hij als een van de eersten verscheen op de clubavond, strompelend met zijn krukken maar altijd welgemoed. Zoals hij ook moeizaam aan het einde van de avond omhoog kwam en toch weer die glimlach om zijn mond toverde. Zoals hij ook onmiddelijk na een partij opnieuw een tegenstander zocht. Zoals hij dan alweer geconcentreerd deze partij speelde maar nu de partij licht gekruid met zijn stille humor.
Zo nu en dan wist hij de site te bereiken met zijn oude beestje zoals hij glimlachend zei. Dat maakte het voor mij leuk om bezig te zijn met de site. Hiervan wat cijfers.
Hij heeft 434 partijen in onze interne competitie gespeeld sinds hij op 11 oktober 1994 zijn entree maakte. Het volgende seizoen voelde hij zich al duidelijk thuis. Zijn rating steeg enorm. En in dat jaar maar ook in de volgende jaren wist hij opvallende overwinningen te boeken. Zijn grootste triomf misschien was de overwinning op Kees de Leeuw in 2007. De meeste partijen speelde hij tegen Paul Heijman, wel 23 in deze 16 jaar.
Zoals hij me nog niet zo lang geleden vertelde dat hij enorm genoot van het wandelen met zijn hond in het bos. En ik begreep dat hij het wandelen overliet aan zijn hond maar het genieten niet. Zo zal ik me hem herinneren.Maurits Creyghton
