Op 31 maart, 14 april, 21 april en 12 mei 2011 is het gebeurd. IM Herman Grooten heeft schaakles gegeven aan 20 zeer ijverige Baronnen. Ik heb nog niet alle reacties binnen, maar durf al wel te stellen: het was een groot succes.
De groep was behoorlijk divers met ratings vanaf 1470 tot 2070. Hoewel een dergelijk ratingverschil het lesgeven er niet makkelijker op maakte, bleek dit in de praktijk toch niet zo’n probleem. Grooten deelde de groep fictief in tweeën: het aanstormende talent (tot 1800) en de gevestigde orde (vanaf 1800) en zo nodig kreeg men problemen en uitleg op het eigen niveau. Natuurlijk hadden we gelezen over zijn ervaring, grappen, anekdotes en didactiek. We hebben het gemerkt. Het werden vier zeer inspirerende en gezellige avonden.
Grooten was in positieve zin verrast door de grote animo op onze vereniging. Natuurlijk geeft hij aan vergelijkbare groepen les, maar 20 deelnemers van één club met onze omvang valt toch op. Zeker als je je bedenkt dat ik deze cursus ietwat prikkelend had gedoopt tot ‘wake-up-cursus’: voor al diegenen die op routine en soms nog met wat huisvlijt de schaaksport beoefenen. Er waren dus 20 mensen die gewakeuped wilden worden. En gewakeuped zijn we!
De eerste les zagen we alle hoeken van het bord met schitterende dubbel-loper-combinaties. Bij een enkeling was het gevoel: maar zoiets kom ik een partij toch zelden tegen? Maar bij nadere beschouwing bleek het gewoon een heel goede les. O.a. als introductie op het element ‘patroonherkenning’.
De tweede les was weer heel anders. De samenwerking tussen dame en paard. En dan ook nog eens blind! Erg vermoeiend, maar erg nuttig. Velen hebben er van genoten. Voor sommige jeugdtalenten (50 plus) was het echter best zwaar. Maarja, daar is het natuurlijk ook een training voor.
Bij de derde les introduceerde Grooten een ‘denkalgoritme’ in de stijl van de elementen van Steinitz, die ook terug te vinden is in zijn veel geprezen boek “Chess Strategy voor Club Players” (2009). Dat denkalgoritme liet hij los op het element ‘open lijnen’. Boeiend-tot-en-met. Ook het slot, waarbij de aanstormende jeugd een betere stelling moest uitspelen tegen de gevestigde orde en ze aldus samen de ‘innerlijke essenties’ van de stelling moesten doorgronden.
De vierde les was helaas alweer de laatste van deze mini-cursus. Elementaire regels van het toreneindspel. Hij heeft ze er zo ongeveer ingeramd. Dat is toch knap in drie uur tijd. We hadden de regels allemaal wel eens een keer gehoord. Maar ook in onderlinge samenhang? En ook wel eens consequent toegepast? Als ik voor mezelf spreek: het bleek bij mij toch een beetje weggezakt.
Kort en goed, volgens mij hebben we vier prima avonden gehad. Zoals al gezegd: inspirerend, gezellig. Maar ook gewoon heel nuttig. Van alle kanten hoor ik van deelnemers dat ze het geleerde al op diverse momenten in de praktijk hebben toegepast. Sommigen zijn na vier lessen al anders naar het spel gaan kijken. Een mooi begin. Een mooi extraatje binnen ons clubleven.
En volgend seizoen? Volgend jaar gaan we –denk ik- gewoon lekker door. Of er genoeg animo is; of het weer een mini-cursus van vier lessen wordt, dan wel een gewone cursus van acht lessen…we horen graag. U kunt het allemaal kwijt op het enqueteformulier dat alle Baronnen binnen een paar weken zullen ontvangen.
