Afgelopen weekend deden Bart en ik mee met het WLC Weekendtoernooi in Eindhoven. Het was eindelijk een toernooi waar we eens makkelijk konden overnachten, namelijk bij Bart Ooms die daar een kamer heeft. Hij kon zelf helaas niet meedoen, maar had wel wat tijd om ons enkele ronden te komen supporten.
Bart mocht de eerste ronde tegen een oudere man die vertelde trainer van top-talenten te zijn. Bart was niet onder de indruk en wist in het konings-indisch snel een stuk te winnen. Het bleek al snel dat deze man meer van de sterke verhalen dan van de sterke zetten was. Aangezien er in 1 grote groep gespeeld werd en ik ongeveer halverwege de indeling stond was er grote kans dat ik of tegen een 1100 moest of tegen iemand met het dubbele. Het werd het laatste want ik mocht tegen Remco Sprangers (2280). Vrij snel na de opening liet ik mijn paard vervelend pennen en wist dit niet correct op te lossen. Mijn stelling begon aan alle kanten te rammelen en ik moest minimaal een pion en een kwal geven om de druk van mijn positie te halen, waarna ik besloot op te geven.
We waren ’s avonds redelijk op tijd bij Bart Ooms en gingen ook redelijk op tijd slapen. De volgende ronde zou al weer om 9 uur ’s ochtends beginnen. Gelukkig konden we een fiets lenen en kwamen we netjes op tijd op de speellocatie aan. In de tweede ronde mocht Bart met wit tegen een 1800-speler die in een Caro-Kann zijn d-pion door Bart liet isoleren. Bart was al snel optimistisch over zijn stelling en wist langzaam maar zeker zijn stelling te verbeteren. Kort nadat Bart de d-pion won, gaf zijn tegenstander nog een pion cadeau en Bart speelde het simpel uit. Na mijn verlies in de eerste ronde moest ik tegen een 1500-speler. Hoewel ik de theorie van de Steinitz variant van het Schots helemaal kwijt was wist ik ten koste van een pion een goeie druk op mijn tegenstanders positie te krijgen. Toen ik het centrum waar mijn tegenstanders koning bivakkeerde kon openbreken ging hij snel de fout in en kon ik met behulp van twee penningen een stuk winnen. In de derde ronde mocht Bart tegen een FM met 2422 rating. Bart offerde een pion om zijn tegenstanders koning naar f8 te drijven en wist toen veel druk uit te oefenen. De FM gebruikte veel tijd maar wist de druk niet van zijn stelling te krijgen. Toen hij in lichte tijdnood kwam miste hij al een zet waarmee Bart een pion terug kreeg. Bart wist het indrukwekkend uit te spelen en zette zijn beste overwinning tot nu toe neer. Ik speelde tegen een 1880 en kreeg snel een gelijkwaardige positie. Omdat ik iets meer aanvalskansen had besloot ik remise aan te bieden en dat werd geaccepteerd.
Nadat we bij Bart Ooms gegeten hadden ontdekten we de luie stoelen en de xbox en besloten dat de beste ontspanning was om elkaar veelvuldig met lood te doorzeven. Hierdoor kwamen we ontspannen maar wel bijna te laat aan bij ons bord. Bart werd met een van zijn eigen openingen bestreden en hij wist hierop geen goed antwoord, vrij snel na de opening stond hij al verloren. Ikzelf was wit tegen een 1800 speler die het Frans speelde. Ik besloot de ruilvariant te spelen waardoor mijn tegenstander duidelijk ‘not amused’ was. Je krijgt in de ruilvariant dan ook altijd een partij van 100 zetten die uiteindelijk toch altijd remise is. Dat was dan ook ongeveer wat gebeurde en remise was inderdaad het resultaat.
Terug bij Bart Ooms besloten we een deel van de nachtrust in te ruilen om verder te xboxen, en hoewel dat erg spannend was, waren de partijen de volgende ochtend dat niet. Bart gaf op zet 6 zijn pion op e4 weg en stond daarna gelijk bijna verloren. Ik kreeg het engels tegen en wist zoals gewoonlijk snel mijn stelling hopeloos slecht te maken. We moesten dus ‘s middags in de laatste ronde wat goed maken en dat gebeurde. Bart speelde tegen een jongen die lang goed speelde, en toen plots een toren weggaf. Ik speelde met wit en rocheerde nonchalant lang, waarna ik licht in de problemen kwam. Na het ruilen van de dames kwam ik er toch redelijk uit en wist daarna druk op te bouwen. Uiteindelijk wist ik twee pionnen te snoepen, en mijn tegenstander probeerde wanhopig een paardoffer. Ik moest in tijdnood even snel nadenken, maar concludeerde dat het paardoffer nergens op sloeg en kort daarna won ik.
Bart eindigde met een TPR van 2180. Zijn hoogtepunt was dus duidelijk zijn overwinning op een 2400. Ik eindigde met een TPR van 1850 en weer een beetje ratingwinst. Al met al ging het schaken dus redelijk, maar was het met name ook erg gezellig en handig om bij Bart Ooms te kunnen overnachten.
