Als we kans wilden houden op het kampioenschap, dan hadden we gisteren moeten winnen. Niet dus. RSG was gewoon te sterk.
Arno deed wat verkeerd in De Leeuw. Gewoonlijk voert hij de eerste negen zetten blind uit. Nu raakte hij bij de negende zet de weg kwijt en verloor. Willem had een wat ongelukkige opzet met diverse gaten. Ik zag een dame en twee paarden dwars door zijn stelling snijden. Toen was het dus al 2-0.
Ikzelf liet mij verrassen door een simpele omdraaiing van de zetvolgorde in het Frans. Bang om in allerlei onbekende theoretische varianten te komen, speelde ik daarom 'gewoon logische zetten'. Ik kan u inmiddels één ding verzekeren: gewoon logische zetten zijn in het Frans niet genoeg. Na veel laveren en de druk opvoeren, werd ik vlak voor de 40ste zet uiteindelijk geplet. Net op het moment dat ik mijn enigszins wilde ontrukken aan zijn greep en ik met een paard zijn dame aanviel, ging ik er aan. Na een kwartiertje rekenwerk zag Stefan een schitterende combinatie. Hij liet zijn dame slaan (!) - maar sneed ondertussen als een mes door de boter, vanwege de totale overbelasting van mijn laatste rij.
Jasper had weer eens zo'n bizarre partij die we van hem kennen. Robin van Trijp meende met een loper te kunnen inslaan op f7. Dat had hij beter niet kunnen doen. Een paar zetten stond Jasper een gezonde loper voor. De winst leek, van een afstand, vrij eenvoudig. Het mocht echter niet baten. Een klinkende 3-1 nederlaag.
RSG (2005) - SV De Baronie A (1871) 3-1
