kop6.jpg

 

Vrijdag 18 november moesten wij van het D Team voor de avondcompetitie naar Dongen, een middelgrote gemeente in Midden-Brabant, langs de rivier de Donge met de hoofdplaats Dongen en de kernen 's Gravenmoer, Dongense Vaart en 's-Gravenmoerse Vaart, alsmede Klein-Dongen. De huidige gemeente is ontstaan op 1 januari 1997 door een samengaan van de voormalige gemeenten Dongen en 's Gravenmoer. De gemeente ligt op fietsafstand van de Efteling, de Loonse en Drunense Duinen, Safaripark Beekse Bergen en de steden Oosterhout, Tilburg en Breda. Lekker centraal dus.

Ik was er zelf al lang niet meer geweest, tenminste naar het centrum van Dongen want in mijn familie zijn we echte Kerstfanaten, dus de show bij de AVRI zien we bijna elk jaar. Maar Hoge Ham, echt ik denk al vele jaren niet meer geweest. Gelukkig heb ik een goed navigatiesysteem in de auto, dus de begeleiding naar het Parochiehuis (sfeervol zo’n oud huis) verliep verder vlekkeloos. Dat was even anders met de coördinatie tussen Peter Stokkermans en mijzelf. Peter had zoals te doen gebruikelijk een dikke week van te voren een mailtje gestuurd en dat heb ik nooit gezien en zo’n 5 dagen voor de wedstrijd heb ik er zelf maar een gestuurd, geen antwoord, twee dagen later nog een en daarna nog een. Vrijdag ochtend belde Peter mij op: vreemd jij hebt niks van mij gehad en ik niks van jou gezien. Denk dat ik eens aan een nieuwe laptop toe ben zei Peter en voor de rest heeft hij telefonisch prima mijn paar vragen beantwoord.  Dank daarvoor en overigens een gezellige sfeer daar bij DSC in Dongen. Een club die over twee jaar haar 100 jarig bestaan viert (dus zo’n 30 jaar jonger is dan SV De Baronie) en als ik naar de competitieladder kijk zie ik zo’n 35 senioren deel nemen en 15 jeugdspelers. Niet gek dus voor een gemeente met zo’n 26500 inwoners (vergelijk Breda 160000 inwoners en slechts iets over de 100 leden waarvan circa 35 jeugdleden).

Het was ronde drie en wij hadden een wedstrijd gewonnen en een verloren, dus winnen zou mooi zijn om in iets veiliger vaarwater te komen. Maar dat gold natuurlijk evenzo voor DSC B. Belangrijkste was dat het een gezellige schaakavond zou worden. Wij waren met Frank van Duuren, Karoly Kapitany, Paul Boeren en Jo Godderij als Team Captain en de bordvolgorde is net andersom als hiervoor opgesomd.

Frank speelde met zwart tegen Piet Noij aan bord 4. Frank gaf me een kort verslag van zijn partij: “Hi Jo, kort verslag want het was ook een korte partij. Het startte als een doorgeschoven frans, waarbij mijn paard op c6 eerst gepend en daarna geslagen werd. Wat te doen, Piet wilde niet slaan op c5 en ik niet op d4 dus schoof ik door naar c4, ook al vermoedde ik dat daar nadeel aan zou kleven. Mijn idee was de damevleugel zoveel mogelijk te verlammen maar Piet leek even een kans te krijgen op de half open a-lijn door zijn a-pion aan te bieden tegen mijn b-pion. Ik nam dat aanbod aan en kreeg ook nog een dame ruil aangeboden. Dan die ook maar eraf. Mijn andere paard wilde via e7 het liefst naar f5 maar dan zou g4 meteen voor tempoverlies zorgen dus dan maar naar g6 om mijn zwarte loper de ruimte te geven. Net op tijd om via e7, d8 naar b6 mijn isolatie-pion op a7 te steunen. Hierdoor hadden beide spelers hun meeste stukken geconcentreerd op de damevleugel maar was de situatie daar inmiddels stabiel en leek het me niet nodig om te rokeren, stapte naar de zevende rij en bood remise aan. Waarschijnlijk had hij nog steeds een kans op de koningsvleugel door al zijn stukken weer die kant op te dirigeren maar hij nam het na wat geaarzel aan. Een opluchting na drie nullen op rij in onze interne en tevens mijn laatste Franse avontuur. Wat een nare stelling had ik en was tevreden met remise.” Nou Frank wij ook, stand ½ - ½ na een goed uur spelen.

Nou zo snel ging het niet bij Karoly aan bord 3 met wit tegen Peter Stokkermans, Paul Boeren met zwart tegen Jan Haast (de vader van Anne Haast, 5 keer NL kampioene bij de vrouwen en WGM en Mark Haast, IM en twee niet meer schakende broers Rob en Koen, voor waar een echte schaakfamilie, deze Dongenaren) en ikzelf speelde met wit tegen Ruud Goverde, we hadden elkaar denk ik al zo’n 40 jaar niet meer gezien, Ruud kende mij nog goed en had zelfs een partij van zo’n 40 jaar geleden waar ik ook wit speelde ere bij gehaald. Dat is pas voorbereiding!! Leuk je weer te zien Ruud!

Onze partij was een soort van Konings Indisch van opzet, maar dan weer niet helemaal. 1. d4; Pf6 2. c4; g6 3. Pc3;d5 en ik besloot af te ruilen met 4. cd5:; Pd5: 5. e4; Pc3: 6. bc3; Lg7 7.Lc4; 0-0 8. La3; b6 en via allerlei verwikkelingen kwamen we uiteindelijk in een ‘lopers van ongelijke kleur’ spel terecht waarbij ik een pionnetje meer had. Ruud is gewoon een verduveld sterke speler en ik hield al rekening met een remise, maar bleef proberen om Ruud uit de tent te lokken. Uiteindelijk kwamen we na een flinke afruil van dames en toren en nog een stuk in een soort van beginnend eindspel terecht waarbij Ruud een kleine tactische fout maakte door zijn toren van de achterste rij te halen om bij mij een pionnetje terug te snoepen, maar ik kreeg daardoor beter spel aan zijn kant van het bord dan hij aan mijn kant van het bord kreeg, kreeg die pion weer terug en het eind resultaat was dat ik op een gegeven moment alles wat Ruud ondernam (en dat was veel en moeilijk!!) wist te pareren en kreeg ik een tweede pion voor die ik kon verbinden met de andere. ‘Lopers van ongelijke kleur’ of niet, hier was geen kruit tegen gewassen en dus streek Ruud sportief de vlag op zijn 52ste zet. Mooie partij Piet en ik had vaak het remise gevoel dank zij jou uitstekend weerstand! De stand werd hiermee ½-1 ½.

Karoly heeft lange tijd zeer goed gestaan. Peter Stokkermans speelde een Budapester en dat was voor Karoly niet geheel onbekend terrein. Maar in plaats van Pg4 speelde Peter Pe4. De Fedorovitz variant. Normaal mag zwart nooit in voordeel komen na a3. Inderdaad Karoly kreeg al heel snel een redelijke overmacht zo heb ik een paar keer kunnen aanschouwen, misschien zelfs wel een winnende aanval. Maar Karoly gebruikte hiervoor onnodig te veel tijd en de vermoeidheid van de avond sloeg toe. Uiteindelijk komt er een toren met wat pionnen eindspel op het bord en jammer genoeg laat Karoly zich daar verschalken zoals hij zelf aangaf. Een  paar te snelle zetten en weg was het voordeel. Wit liet zich overbluffen en verloor en dan te bedenken dat Peter na afloop aangaf: “ik had het bijna opgegeven”. Jammer Karoly, stand 1½ - 1½.

Ok, Paul dus nog als laatste. Een taaie partij, ik heb er veel van gezien die avond. Maar Paul speelde solide en dat deed zijn taaie tegenstaander Jan Haast ook. Paul schreef: “Hoi Jo, mijn partij tegen de vader van de Nederlandse kampioene Anne Haast, was er een van vele combinaties en volgde maar weinig de theoretische banen. In het eindspel bleek een vrijpion voor de winst te zorgen en daarmee ons team een nipte overwinning op te leveren.” Ja, dat klopt Paul, maar het was goed spel van jullie beiden en zoals je zelf zegt: “Even voor de duidelijkheid, vader Jan is gelukkig van een ander niveau dan zijn dochter.”

Eindstand dus 1½ - 2½ en wij hebben nu 4 matchpunten. Goed gedaan team, op naar de volgende ronde!! En spelers van DSC-B, veel succes verder en bedankt voor de lekkere partijen!

Jo Godderij TC Baronie D