kop8.jpg

Fijn, zaterdag en dan lekker een externe wedstrijd spelen. Voor ons team altijd een leuke happening. We moeste thuis en mochten tegen ’t Paardje 1 uit Made, een mooi dorpje van zo’n 13000 inwoners in ons Brabantse landschap. Ik fiets er vaak door heen als ik een rondje Breda-Zevenbergse Hoek-Lage en Hoge Zwaluwe-Drimmelen-Made-Terheijden-Breda maak. ‘t Paardje viert deze maand november haar 50-jarig jubileum! Proficiat met deze mijlpaal! Het is een gezellige club met circa 30 senioren die in competitie met elkaar spelen en er is eveneens een jeugdafdeling en …… een mooie website!

Onze tegenstanders waren ruim op rijd aanwezig en we konden op tijd beginnen, d.w.z. iets na de geplande 1300 uur, omdat de tegenstanders van Baronie 2 nog niet allemaal ‘binnen’ waren. Maar goed, circa 1305 werden de klokken aangezet. Ons team was als volgt: 1. Jo Godderij (TC), 2. Hennie Daniels, 3. Bibi Nooren, 4. Zef Hendriks, 5. Paul Boeren, 6. Sander de Smet, 7. Frank van Duuren en 8. Rob de Ruyter en we hadden een gemiddelde rating van 1601 tegen ’t Paardje met 1630 (maar daarbij moet worden vermeld dat hun laatste bordspeler geen rating heeft, dus die wordt niet meegeteld). Voor beide teams was het een belangrijke wedstrijd omdat beide teams zich willen handhaven en dus moesten beide teams winnen ….. tja en dat kan niet natuurlijk.

Na ongeveer een uurtje spelen en rondlopend zag ik het volgende. Hennie aan bord 2 met wit tegen Marc Govers stond solide. Bibi aan bord 3 met zwart tegen routinier Klaus Pfaffenhöfer stond zeer gebalanceerd met een tikkeltje positioneel voordeel. Zef aan bord 4 met wit tegen René Stadhouders stond beter qua positioneel spel, maar Paul met zwart aan bord 5 tegen Johan Lips stond ronduit slecht en ook Sander aan bord 6 met wit tegen Jasper Willemsen stond nou niet meteen al te florissant, moeilijke stelling en hij had een stuk geofferd en dat van zijn tegenstander gepend. Maar toch, zo op het eerste oog geen lekkere stelling. Maar daarover straks meer. Frank aan bord 7 met zwart tegen Rene Gosens stond  gelijk op en dat gold ook voor Rob aan bord 8 met wit tegen zijn jonge tegenstander Daan Pals. Rob kwam al snel daarna aangeven dat hij remise had aangeboden in een voor mij althans, betere stelling met een dubbele open toren lijn in de vijandelijke stelling. Maar ja, je moet het wel waarmaken natuurlijk. Rob’s tegenstander wilde niet wijken en wees het remise aanbod af. Dus doorspelen Rob!

Na 1½ uur zag ik dat Sander gereed was …….  En ….. hij had gewonnen! Zoals hij het zelf schreef: “Na een van beide kanten enigszins risicovolle voortzetting op de Siciliaanse opening, kwam ik vrij snel in een leuk open spel terecht. Ik besloot een paard dat onder druk kwam te staan, niet te herpositioneren, maar te offeren voor een penning. Dat pakte goed uit, want door de penning in stand te houden kreeg ik het initiatief en kon ik de druk dusdanig opvoeren, dat zwart ineens snel in de problemen kwam. Na een prima voortzetting - en wellicht een onnauwkeurigheid van zwart - resulteerde dit al na 17 zetten in het eerste punt.” 

De partij is als volgt gegaan: 1. e4 - c5 2. Pf3 - d6 3. d4 - xd4 4. Pxd4 - Pf6 5. Ld3 - Db6 6. 0-0 - Pb-d7 7. Pb5 - a6   18. Le3 - Pc5 9. b4 - xb5 10. Pc3 - e5 11. Lxb5 - Ld7 12. Lxd7 - Pfxd7 13. xc5 - xc5 14. Dd5 - Td8 15. Tab1 - Dc6 16. Txb7 - De6 17. Td1, zwart geeft op. De partij bekijkend, wellicht iets te snel opgegeven, maar ik moet toegeven dat wit veel beter staat (zie diagram) en dat ook een dame ruil niet meteen voor verlichting zorgt aan de zwarte kant. Mooie partij en thanks Sander! Goed dat je er weer bij was, stand 1-0!

Vlak hierna zag ik dat ook Rob gereed was en zijn jonge tegenstander had na een aantal pogingen om door te breken, gezien dat remise voor hem het meest haalbare was die middag en besloot uiteindelijk Rob’s herhaalde aanbod maar te accepteren. Goed gedaan Rob, stand 1½ - ½.

Meteen daarna zag ik ook dat Hennie, die naast mij zat, de zwarte dame aan het verschalken was, te simpel in een valletje gelopen in een overigens zeer complexe stelling. Zoals Hennie schreef: “De tegenstander speelde een soort van egel opening. Na de standaard breek zet van zwart c5 had ik de mogelijkheid om met e5 complicaties te scheppen. Na lang denken niet gespeeld. In de analyse met Fritz kwam er aan het eind van de variant nog een verassend loperoffer uit de doos dat zwart niet mocht aannemen. Dit zou bij optimaal spel van beide kanten een ongeveer gelijke stelling opleveren. Na een rustig verder verloop, kwam de tegenstander met een dame uitval die werd uiteindelijk ingesloten.” Proficiat Hennie, mooi gespeeld en na bijna twee uur spelen stonden we met een comfortabele 2½ - ½ voor.  

Hoe zag het er voor de rest uit? Aan bord 1 was ik met zwart in gevecht met William van den Bosch, een sterke speler. Ik had me voorgenomen om zo spoedig mogelijk van de gebaande wegen weg te gaan, maar daar hoefde ik niet veel moeite voor te doen, want William had hetzelfde idee.

Na 1. e4, d6 2. f4, Pf6 3. Pc3, e5 4. Pf3, Pbd7 waren we al snel ‘uit’ de theorie en moesten we ieder voor zich op onze eigen kunde voortbouwen. Er ontstond een spel met goede kansen aan beide kanten. William probeerde de aanval te openen op mijn koningsvleugel (ik had kort gerokeerd) en ik probeerde hetzelfde op de damevleugel na Williams lange rokade. Ik denk dat William iets agressiever in het centrum had moeten zijn in het begin van het spel, dan had ik waarschijnlijk minder ruimte gekregen dan ik uiteindelijk kreeg. Dat is het gevaar voor een wit speler die Pirc tegen zich krijgt, moeilijk in te schatten wat zwarts strategische ruimte is, zolang als je solide kunt blijven verdedigen. Ik kreeg steeds meer grip in het centrum aangezien William daar net te verdedigend speelde (dank daarvoor!) en uiteindelijk werd het centrum ‘opgelost’ en kon ik op de damevleugel verder en William net iets minder op de koningsvleugel omdat hij mij de gelegenheid gaf om met mijn paard binnen te dringen en eigenlijk hierdoor zijn stukken van de koningsvleugel af kwamen. Na zo’n twee en een half uur hadden we de volgende stelling op het bord waarbij wit net 20. c4 had gespeeld op mijn 19…Le6. Ik vervolgde hier met 20. ……b5! Slaan met de dame geeft met Tab8 een moeilijke stelling voor wit en William vervolgde met 21. Pe2. Natuurlijk greep ik deze aangeboden kans om meteen de damevleugel ‘open’ te scheuren en speelde 21. …….bc4:, gevolgd door 22. Pc4:, Tab8, en 23. Dc2; Tb4. Als het paard wijkt, gaat de pion op a2 verloren en dus is de enige overblijvende zet 24. b3 waarna ik snel afruil met 24. …Lc4: en na 25. bc4: is met 25. ……Tfb8 een stelling ontstaan waarin wit alleen nog maar kan verdedigen en komt niet veel meer van de ‘aanvalspionnen’ op de koningsvleugel terecht. Er volgde nog 26. De4; Da5 en de zwarte loper op e7 kan niet worden genomen omdat dan met Tb1+ het spel uit is. Dus wit speelt 27. Dd3 gevolgd door 27. …..Lf6 en dat moet dan weer worden verdedigd met 28. Td1d2; Db6 dreigt weer mat in twee (Tb1+, Kc2 en dan Db2 mat) 29. Da3, Tc4:+ 30. Tc2; Db1+ en wit geeft op. Mooie partij William, zoals we naderhand bespraken, je had eerder in het centrum moeten doordrukken. Maar ja, dat is achteraf. Stand 3½ - ½.

Comfortabel dus en meteen hierna kwam Frank aangeven dat hij en zijn tegenstander tot remise hadden besloten. Zoals Frank aangaf: “mijn tegenstander zette de partij degelijk op en wij beiden rokeerden op de koningsvleugel, ik achter mijn gefiancetteerde loper. Door een pionnenruil kwam de d-lijn open en wit dreigde daarvan te profiteren. Gelukkig kon ik dat verhinderen door mijn zwarte loper op d4 te cementeren met pionnen op e5 en c5. Al eerder had ik enige agressie getoond door met h5 naar voren te gaan maar zijn zwarte loper vond via g5 en h4 een degelijke plek op g3. Zijn paard drong eenmaal binnen op d5 maar kon geen echt gevaar veroorzaken en keerde terug om af te ruilen tegen mijn loper op d4. Daarna leek alles muurvast te staan en nadat we de veertigste zet hadden gedaan bood hij remise aan. Daar ging ik mee akkoord want tien zetten daarvoor had ik dat ook al voorgesteld en sindsdien was het een heen en weer geschuif zonder enige progressie.” Ik heb delen van de partij kunnen volgen Frank en inderdaad remise was een terechte uitslag! Stand 4-1.

Hoe staan Bibi, Zef en Paul er nu voor? Tja, Bibi, jammer ….. ze stond echt goed in het begin, dat werd ook door Klaus Pfaffenhöfer gezegd, maar onze Bibi trapte in een valletje en dat liep dus niet zo goed af. Zoals ze zelf schreef: “Ik speelde met zwart en had na 15 zetten een iets betere positie. Daarna kon ik een mooie aanval opbouwen met mijn toren, loper, paard en dame. Helaas speelde ik een verkeerde zet, waardoor mijn tegenstander goed kon verdedigen. Toen maakte ik een blunder met mijn dame, waardoor hij met zijn paard mijn dame aanviel en tegelijkertijd een vork op mijn koning en torens dreigde. Daar was toen niets meer aan te doen en verloor ik.” Jammer Bibi, het kan gebeuren en hier leer je weer van. Iedereen vind dat je het goed doet en verliezen hoort er nu eenmaal bij, niet alleen winnen zoals je vorig jaar deed. Volgende keer beter. Stand 4-2!

En Zef en Paul zo rond de klok van vijf (1700), hoe was het daar? Paul was van een in het begin miserabele stelling (althans dat was mijn inschatting toen) naar een positie gekomen waarin hij de beste papieren had, twee pionnen voor!! Ongelooflijk hoe hij dat presteert (natuurlijk ook met dank aan zijn tegenstander), dit komt wel vaker voor. Dus gaf ik Paul aan dat de stand op dat moment 4-2 was, ook aan Zef medegedeeld. Dus denk je dan als TC dat een van deze twee heren de hint begrijpt en remise aanbiedt. Nee hoor, jullie TC lekker in spanning laten en doorspelen i.p.v. de winst voor het team zeker te stellen. Echt ik heb me daar toch even zenuwachtig rondgehuppeld, want een paar keer zag ik bij beide heren andere zetten dan de tegenstanders deden en dat had dan ook fout af kunnen lopen. Maar goed, we hoefden maar een half punt uit deze twee partijen te halen en Paul vol vertrouwen doorspelend sleepte er uiteindelijk het volle pond uit! Proficiat Paul en je hebt me lekker op stang gejaagd, maar het is je vergeven?. Stand 5-2.

Zef was de laatste. Tjonge wat een stelling zeg. Complex zoals je ze maar zelden ziet. Zef, onze Houdini van het schaakbord (hij weet zich soms uit de meest complexe stellingen te murwen) had naar mijn mening in het begin wat winstkansen laten liggen, maar ja een solide tegenstander zoals René Stadhouders verschalk je niet zomaar. Zef schreef het volgende: “In een Siciliaan kwam ik met wit eerst goed en daarna nog beter te staan. Ik had mijn tegenstander zodanig vast gezet, dat hij moeite had om nog een fatsoenlijk plan te bedenken. In een uitermate combinatoire en complexe stelling vond ‘Fritz’ dat ik gewonnen stond. Maar op de vraag "hoe dan?" kwam hij met zetten die ik nooit of te nimmer bedacht zou hebben. In een poging om de druk nog verder op te voeren probeerde ik ook nog een pionnenstorm op de koningsvleugel te ontketenen. Dat bleek een tweesnijdend zwaard omdat daarmee ook mijn eigen koning niet meer veilig bleef. Materieel kwam ik wel degelijk voor. Twee lopers tegen een toren. Maar dat zegt niet zoveel als je over en weer elkaars koningen bestookt. Uiteindelijk moest ik ondanks mijn surplus aan materiaal nog vechten voor remise dat tot stand kwam door eeuwig schaak van mijn tegenstander. Werkelijk de spannendste remise die ik ooit heb gespeeld.” Ja, ik heb het kunnen volgen Zef…………..inderdaad wat een spannende partij en echt op dat einde met kansen aan beide kanten, een foutje en wie hem dan ook maakte, was er geweest! Mooi gespeeld en daarmee de eindstand op 5½ - 2½ gebracht. Een mooie schaakmiddag met goed resultaat mede dankzij onze tegenstanders! De eerste winst is binnen en we moeten er zeker nog eentje winnen om ons te handhaven in deze klasse, dus ook de komende wedstrijden alle zeilen bij zetten team!!

Jo Godderij, TC SV De Baronie 3.